Gene düştüm adanamın taşlı yollarına. Aöf bütünlemesini adanaya aldıramadığım için mecburen erken gidip geri gelmek zorunda kaldım. Toplamda 20 saat yolculuk ve de sarsıcı boyutta sürecek 2 günlük baş ağrısını göze alarak yola çıktım J Lakin mücbir sebeplerden dolayı şu an bu satırları trenden yazmaktayım :p
Trenle 14 saatte varırsın deseler de inanamadım. Ben 7 saatlik konyaya 11 saatte gidince yoğurdumu üfleyerek yemeye başladım.gene bir koca gün yollarda geçti varsın geçsin zaten en dikeyinden geçmişim dünyanın ilk 500’ündeki üniversiteme J Yolculuğumun başlangıcından bitişine değin uzun bir yazı okuyacaksınız. Yemiyorsa baştan kapatın gidin penceremi :D
Bu seferde yeni adanayı tercih ettim yolculuğumda. Nitekim koltuklarının arkasındaki deliklerde kısır döngüye girmiş olsa da radyomsu yayın vardı İlk yolcuğun şansıymış meğer. Ne kulaklık vardı nede radyonun kanal göstergesi (sadece 8 rakamının digital şeklinin stickeri vardı :p o kadar radyomsuydu bu sefer) Yol yine kolay geçti gitti uyur uyanık. Yalnız ilk mola yeri olan Sivrihisar da (ne yazık ki memleketimin ilçesi J) hela işletmecisi çok çakal (o an zac-i-e arkadaşım geldi aklıma nedense) madem 50 kuruşu almayı biliyorsun bari lavaboların yanı başına bir kağıt havlu koy. Teee dışarıda bir de kuytu bir köşede tek rulo kime yetsin a çakal J
Sonrasında gene aksarayda verdiğimiz molada geçende abarttığım naniği rabişe yapmadım. Bir dahaki sefere inşallah (aslında unutmuşum :p) Yapmasam da olur artık Kayseri de nede olsa…
Gene güneşin doğuşunu yeni memleketim adanaya varırken karşıladım.Bu arada gitgide Şehr-i İstanbul Türkçesinden de kopuyorum sankim J
Adanaya varır varmaz aksilikler başladı. Ben orta kapıda beklerken hemen inip birde dönüş için bilet alayım dedim. Ama muavin ve şoför arasındaki uzun süreli anlaşmazlıklar neticesinde anca çarşıya gidecek servise binecek kadar vaktim kaldığını idrak ettiğimde artık oradan alırız ne yapalım dedim J Bu arada şoför demişken ben ilk defa verilen keki yemeyip bir de üstüne kahve yerine kola tercih edenini gördüm. Bu modelleri de varmış demek. Ve de ilk defa bir hostes ile yolculuk yaptım. Çok nazik ve düşünceli biriydi Maşallah J Çarşıdan İnönü parkından baraajjjj, balcalııııııııııı diye höykürtüler eşliğinde bindiğim servisle yaklaşık 40 dk de balcalı kampusüne vardım.Sonrasında rektörlük de indim. Orada geçici gişelere para yatıranlara yaptığım nanikten takriben (ki eskişehirdeki şubelere 4 kez denedim yatırmayı,, her seferinde kayıt yok kayıt yok dediler makbuz kesmediler )2 dk sonra kayıt alanındaydım. Kayıt sıra numaramı aldım. 311. saat daha sabahın 8.30’u. Hey maşallah. Nasılsa 1 saat sonra kayıt olmuşum bile J
Kayıt sıramı beklerken tenha bir bankta yayılırken, beni sap ve dahi saf gören üç kişi yanıma geldi. İçlerinden bir sözcü seçmişler. Söz alarak konuşmaya başladı. Daha yatay dikey geçiş ayrımını bilmeden konuştu konuştu. Baktı ki merasından yeni kopan, çimen kokan bir kuzu değilde , çakalları def eyleyecek bir kurt olduğumu anlayana kadar. Sonrasında anlaşıldı ki bunların bir derdi var Ayrılırken bir de kalacak bir yer arıyorsan özel yurtlarımız da var demezler mi :D ki mutlaka cemaattir. Benim nurani yüzümü gören zaten ne Fevzi çakmağa nede sümere kaydeder zaten J
Neyse Recaiciğim ve Nadiciğim bir süre ki bu 3 vakit gibi gözüküyor misafir edecekler. Sağ olsunlar J Belki de bitter çikülatam Derya da bir arkadaşını ayarlayabilir. Hayat bu belli mi olur. Belki de 4 yıl içinde kısmette baraj manzaralı fourlexede çıkmak vardır:p
Nerde kalmıştık. Sıra bana gelince gittim. DGS li olduğumu belirtince özel odada kaydım yapıldı. Millet ayakta form doldurmak için cebelleşirken:p Kayıt bittikten sonra muafiyet sınavı hakkında bilgi almak için YADİM masasına gittim. Detayları öğrenmek istediğimi söyleyince ilk tepki “Kayıt oldun mu tatlım” olunca acaba sınava girmesem mi diye de düşünmedim değil J
Canım kardeşim Seydişehir’in şahı ibo’nun bin bir zahmetle aldığı ders içeriklerini kayıt sırasında almadılar. Bende bölüme gittim. Ordada beni böyle beyaz görünce klima bana doğru çevrildi :p Daha listelerin gelmemesinden mütevellit veremedim yine. Oradan artık eve yolculuğum başlayacaktı.
Otobüs bileti bulamadığım için mecburen tren yolculuğu yaptım. Otobüs 10, tren 14 saat sürüyormuş. +4 saatten ne olur demeyecekmişsin. Otobüs gibi değilki, ayakta dolananlar, açılıp kapanan kapılar, sönmeyen ışıklar, 20 kez istasyonda durmalar. 2 gün baş ağrısı olarak kaldı bana +4 saat.
Enveriye’ye geldiğimde saat 4:30 di artık. Yolun karşısında geçip geri gelen keşi saymazsak kimsecikler yoktu ortalar da. Tenha caddelerde çapraz adımlarla evime vardım son kez 9unda ayrılmak üzere...
